Kommentar på Helga Pedersens blogg
Det følgande skreiv eg nettopp på bloggen hennar Ap-nestleiar og parl.leiar Helga Pedersen, men postar det her attåt, sidan kommentaren ventar på modererering, og eg ikkje vil vente så lenge på usikker publisering:
Båe to argumenta frå hhv. Det nasjonale statsadvokatseembedet og Kripos er ein gong for alle tilbakevist av den lekka EU-evalueringa som syner den mikroskopiske effekten direktivet har hatt. Om vi no først skal vise til autoritetar, meinar eg. Liten vits i å ta dei andre høringsinstansane som har uttala seg meir på alvor enn sjølve Påtalemakta, som her til og med kan uttale seg med erfaring. Dette informerte Per Sandberg sin motdebattant om i Politisk kvarter i går, men motdebattanten må nok ha overhørt det, for det kom ikkje noko svar. Eg håper ein i alle fall kan avsjå tid til ein kort bloggkommentar om dette.
Da må ein for alvor begynne å sjå pragmatisk på eit kost/nytte-perspektiv. I går la dataminaren Stiangd ut eit lite overslag om kor mykje samfunnet faktisk betalar for kvar ekstra Kripos-sak Datalagringsdirektivet vil hjelpe å løyse. For ei innføring av datalagringsdirektivet handlar også i stor grad om økonomi, noko debatten til no i tilsvarande liten grad har handla om. (Kostnaden Stiangd er kommen fram til med konservativ og forsiktig vurdering er for øvrig 21,7 millionar kroner per sak.)
Med strengare reglar for lagring og innsyn enn vi har i dag - som er bra, og som utmerka godt kan utformast og vedtakast utan noko lagringspålegg - blir det som Jon Wessel-Aas påpeikar her naudsynt med fleire lovendringar, både i tvistelova og i politilova.
Og sjøl om ein skulle klare å få til dette (Politiet har som kjent nokre drivne lobbyistar), vil ein ikkje kunne gardere seg mot at høgst følsomme data kjem på avvegar ved t.d. politi-inkuriar, som nyleg synt i denne gruoppvekkande saka frå England. Kvar ei form for forlenga lagring vil tvert om uunngåeleg auke denne risikoen. Og sidan du og eg er dei som blir lagra, er det du og eg som vil bli dei potensielle ofra. Sjøl om vi ingenting gale har gjort.
